Kunnen kinderen aangepast zijn aan het wegverkeer?

Hoe ziet een ‘verkeersaangepast’ kind er uit?

  • Minstens 150cm groot, om over geparkeerde auto’s en andere hindernissen te kunnen kijken.
  • De lichaamsbouw hebben van een volwassene, bij kinderen ligt het lichaamszwaartepunt immers hoger dan bij volwassenen waardoor kinderen makkelijk vallen.
  • Ze moeten een gezichtsveld hebben van 180°.
  • Het vermogen hebben meerdere dingen tegelijk te doen en complexe situaties te begrijpen.
  • De snelle reacties en het loopvermogen hebben van een atleet, maar zonder de nood aan spelen en eens goed tekeer te gaan.
  • Altijd volledig opmerkzaam zijn en foutloos de regels naleven.
  • Geen ontdekkingsdrang hebben.

Geen enkel kind kan zo aangepast zijn, dus moet het straatverkeer zich aanpassen aan kinderen zoals ze zijn. Uit een studie van het Royal Holloway College van de London University blijkt dat kinderen grote moeilijkheden hebben om de snelheid van auto’s in te schatten wanneer ze sneller dan 40km/u rijden. Waar kinderen te voet of met de fiets onderweg zijn is een snelheid van 50km/u simpelweg te veel.

Waarom zones-30 aan scholen niet voldoende zijn

Hiervoor kunnen we bijvoorbeeld naar Groot-Brittannië kijken: De zones-30 hebben daar een radius van niet meer dan 300 meter, terwijl de gemiddelde weg naar school voor de leerling 1800 meter bedraagt. Dus, de veiligheidszones voor scholieren beveiligen slechts 17% van de af te leggen afstand voor de schoolkinderen. Plus, chauffeurs worden er bij het verlaten van die veiligheidszone nog eens extra aan herinnerd dat ze terug sneller mogen rijden[1].

We moeten ervoor zorgen dat kinderen betere voorwaarden krijgen om te wandelen of te fietsen. De gehele weg naar school moet veilig zijn, niet alleen de laatste meters. Maar ook om kinderen de kans te geven op een veiligere manier naar vrienden te gaan, te spelen, de cinema, het zwembad, de bibliotheek,… Wij willen hiervoor dus een snelheidslimiet van 30km/u in de stads- en dorpskernen.

Zolang de 30km/u-limiet enkel in bepaalde zones geldt, en mede daardoor niet altijd wordt nageleefd, moet men vaststellen dat het aantal kinderen dat in het verkeer sterft niet afneemt. In 2010 steeg in Duitsland het aantal dodelijke slachtoffers bij kinderen die te voet onderweg zijn zelfs met 22% tegenover het jaar ervoor[2].

 

Terug naar de vorige pagina.

 


[2] Statistisches Bundesamt (2011 c): Unfallentwicklung auf deutschen Strassen 2010 – Begleitmaterial zur Pressekonferenz am 6. Juli 2011 in Berlin. Wiesbaden: Statistisches Bundesamt.